Peter Helvensteijn - Teammanager, Van Wijckerslooth

Peter Helvensteijn - Teammanager, Van Wijckerslooth

"'Ik had nooit gedacht dat het zou lukken.' Mooi zo'n persoonlijke overwinning."

"Wij krijgen mensen binnen die na een operatie of andere lichamelijke aandoening op de been geholpen moeten worden. Letterlijk en figuurlijk. Want ze zijn hun toekomstperspectief soms kwijt. Die helpen wij met elkaar dan terug te vinden door de revalidatie. Want wij zien vaak nog wel perspectief in de revalidatie, hoe klein dan ook. Met een team behandelaars gaan we aan de slag. En als het dan gelukt is hoor je een cliënt nog wel eens zeggen 'Ik had nooit gedacht dat het mij nog zou lukken." Da's toch mooi zo'n persoonlijke overwinning."

"Voor de revalidatie heb je een keten van collega's nodig waarbij iedereen even belangrijk is. Van arts tot aan de medewerkers op de afdeling en natuurlijk ook de eerste verantwoordelijke verzorgende en verpleegkundige die overlegt met de cliënt en afspraken maakt over de verzorging tijdens de revalidatie en contactpersoon is tussen de cliënt en behandelaars tijdens zijn of haar verblijf. Allemaal schakeltjes die met elkaar te maken hebben. Van het kleinste radertje tot het grootste. Iedereen moet z'n werk goed doen, anders lukt de revalidatie niet. Het is dan ook prachtig om te zien hoe goed onze collega's op elkaar zijn ingespeeld."

"Revalidatie is ingrijpend, want ouderen hebben vaak een fragiel evenwicht en kunnen door een ongeval of ander mankement neerslachtig raken. Het is dan des te leuker om te zien dat ze er weer bovenop komen en ontdekken dat ze bijvoorbeeld toch nog kleine stukjes kunnen lopen of zich kunnen verplaatsen met een hulpmiddel. Dat perspectief bieden wij hen met elkaar. Ze krijgen daarmee weer richting in hun leven en de regie over hun eigen lichaam weer terug. Met een paar aanpassingen kunnen ze dan vaak weer gewoon thuis wonen. Dat hebben ze vaak niet voor mogelijk geacht. We hadden laatst een reactie van iemand, die zei 'Als ik weer geopereerd wordt aan mijn andere heup, dan kom ik hier weer revalideren hoor! Het is zo goed bevallen.' Kijk, daar doe je het voor."

Ellen Bakker - Ziekenverzorgende Ambulante Team, Thuiszorg

Ellen Bakker - Ziekenverzorgende Ambulante Team, Thuiszorg

"Ik ben eigenlijk een soort vliegende keep in de thuiszorg."

"Het leuke van het werk is dat ze na een alarmering altijd om je staan te springen. Je bent heel erg gewenst. Naast de alarmeringen ondersteunen we ook andere teams in de thuiszorg als zij vast zitten met de planning. Of als iemand uitvalt. Ik ben eigenlijk een soort vliegende keep voor de thuiszorg. Dat maakt het werk ook erg afwisselend."

"Met de auto van het ambulante team ga ik de weg op naar een alarmering. Het kan zijn dat iemand is gevallen of zich niet goed voelt. Het is een grote regio en we moeten binnen een half uur aanwezig zijn. Dus kijken we eerst of de locatie zelf iemand erop af kan sturen, zo niet dan ga ik op pad. Ik werk alleen, maar ik kan altijd een collega's even bellen als er wat is. Ik werk vanuit Noordwijk. Dat is erg prettig. Je ziet daar andere collega's van de thuiszorg en je hoort er toch een beetje bij ook al ben ik een soort vliegende keep. Ze zijn ook heel blij als ik even kan inspringen. Want ze lopen ook hun benen uit hun lijf om overal goede zorg te geven."

 "Wat me het meeste aanspreekt is dat je nooit weet waar je aan toe bent en dat je altijd mensen kunt helpen. Elke alarmering is een verhaal apart. Laatst moest ik langskomen bij een terminale patiënt, de verzorgende was al weg en hij had z'n bed opnieuw bevuild. Zijn vrouw vond dit erg naar ook omdat ze dan weer om hulp moet vragen. Ik heb haar op haar gemak gesteld en uitgelegd dat het niet erg is en dat ik alles voor haar regel. Als ambulante verzorgende kan ik dan ook wat meer tijd nemen voor de cliënten. Vooral in dat soort situaties is dat heel belangrijk want mensen slaan niet zomaar alarm. Dan is er echt wat aan de hand."

 

Monice Beitsma - Leerling Verpleegkundige, Thuiszorg

Monice Beitsma - Leerling Verpleegkundige, Thuiszorg

"Je wordt toegelaten in iemands privé omgeving."

"Van een eigen zeilmakerij naar de zorg, dat was wel even een omslag. Thuis hadden ze het over een midlife crisis maar ze hebben me gesteund door dik en dun. Het werken en studeren viel mij enorm mee. Vooral de waardering die ik van de cliënten krijg is voor mij een openbaring. Nu zijn de cliënten blij dat ze door mijn inspanningen langer thuis kunnen blijven wonen. Dat geeft zoveel voldoening. En het is ook heel intiem want je wordt toegelaten in iemands privé omgeving. Ik heb geen moment spijt gehad van mijn overstap naar de zorg."

"Als je een aantal onderdelen van de opleiding hebt afgerond, kun je alleen de wijk in gaan om zorg verlenen. Daarvoor werk je onder toezicht van je begeleider. Ik vind het erg prettig om zelfstandig te werken want ik werk graag solistisch. Natuurlijk heb je wel regelmatig contact met je collega's. Dat heb je ook wel nodig want je komt wel eens in stressvolle situaties terecht waarin je bepalend bent voor leven of dood. Je moet dan scherp zijn en direct handelen. Als je na afloop even kunt uitblazen bij je collega, is dat heel fijn."

"Ik ben op late leeftijd begonnen met de opleiding 3IG en ik ga nog verder. Niet eens om  carrière te maken maar meer omdat ik het een veiliger idee vind om meer kennis in huis te hebben. Inmiddels ben ik met de twee jarige opleiding voor verpleegkundige niveau 4 bezig. Marente biedt mij daarvoor alle mogelijkheden, ook al ben ik al 51. Ze geven iedereen een kans, dat waardeer ik enorm."

 

Leo Bellekom - Manager Facilitair Bedrijf, Voorhout

Leo Bellekom - Manager Facilitair Bedrijf, Voorhout

"In het restaurant fleurde ze helemaal op"

"Het afgelopen jaar hebben we hard gewerkt aan de verbetering van de gastvrijheid. We willen dat cliënten zich thuis voelen in onze huizen en dat de familie warm onthaald wordt. Een belangrijk onderdeel van de gastvrijheid is het eten. Daarvoor krijgen we ook feedback van de bewoners. Zo had laatst een mevrouw laten weten niet tevreden te zijn over het eten. Ik heb met haar eens een keer een hapje gegeten in het restaurant om te kijken wat er precies aan de hand was. Toen bleek dat het meer om de beleving van het eten ging. Ze was moeilijk ter been en bleef vaak op haar kamer dineren. Dat maakt de beleving van het eten ook wat minder. Het oog wil immers ook wat. In de gezellige omgeving van het restaurant fleurde ze helemaal op, ze vond het eten heerlijk. We moeten er dus meer aan doen om bewoners te betrekken bij het restaurant."

"De beleving is niet alleen belangrijk voor het eten maar ook voor het hele huis. Als er een prettige sfeer hangt, dan zijn de bewoners opgewekt en de medewerkers nog meer gemotiveerd. Daarvoor maken we nu een flinke cultuurslag met het verhogen van de gastvrijheid. En die begint al als bewoners wakker wordt. Ze worden vriendelijk goedemorgen gewenst en rustig gevraagd of ze bijvoorbeeld gewassen willen worden. We stellen de bewoners centraal, op een servicegerichte, hoffelijke manier."

"Bezoekers zien onze omslag al bij de receptie. De receptioniste is meer een gastvrouw geworden die vaker voor de receptie staat om je te ontvangen en verder te helpen. Met elkaar hebben we per locatie gekeken hoe we de gastvrijheid konden verbeteren. Het zit 'm vaak in de kleine dingetjes die niet ten koste hoeven te gaan van budgetten. Want een beetje meer vriendelijkheid kost niets extra. Door de grote bereidwilligheid van de betrokkenen zijn we al een heel eind gekomen. Daar ben ik behoorlijk trots op."

Corine Bouhuys - Ergotherapeut Mariënhaven

Corine Bouhuys - Ergotherapeut Mariënhaven

"Ze barstte in tranen uit, zo fijn vond ze het zo behandeld te worden."

"Mensen met een dementie zijn niet altijd in staat om te zeggen wat hen dwarszit. Als ze zich ergens aan storen, bouwen ze spierspanning op en kunnen ze ook lichamelijke klachten krijgen. Als je dat merkt moet je de aanpak aanpassen. Zo hadden we laatst een bewoonster die vrij agressief werd toen ze gewassen moest worden. Doordat ze zo reageerde gingen de verzorgenden er met z'n tweeën op af. Dat vond ze heel bedreigend waardoor alles nog erger werd. We hebben een plan opgesteld waarbij één persoon haar op haar gemak stelt en haar dan stukje voor stukje gaat wassen. Eerst haar hoofd en daarna langzaamaan de rest. Daar werd ze heel rustig van. Uiteindelijk barstte ze zelfs in tranen uit, ze vond het zo fijn dat ze op deze manier geholpen werd en dat we begrepen wat er met haar aan de hand was."

"Als ergotherapeute zorg ik onder andere voor de zit- en de lighouding van bewoners. Ik observeer bij eten en drinken en pas de houding aan als ik zie dat het beter kan. Ik zoek naar oplossingen voor praktische problemen. Observeren is een heel belangrijk onderdeel van mijn werk. Je moet afwijkingen in gedrag zien aankomen voordat ze escaleren. Dan kun je nog met kleine aanpassingen zaken rechtzetten. Die zorgen dan al snel voor grote veranderingen."

"Het mooiste aan mijn werk vind ik om samen met mijn collega's de beste zorg bieden. Bij Marente krijgen we daarvoor ook de ruimte. Je kunt hier echt je hart kwijt in de zorg. Je werkt hier in de zorg met mensen die een hart hebben voor de verzorging van anderen. Met een beetje creativiteit kun je een hoop zorg mogelijk maken. Daarbij moet je prioriteiten stellen. Wat is nu het belangrijkste speerpunt. En telkens zoeken naar verbeteringen. Zo geven we vorm aan de zorg."

 

Marijke Colijn - Verzorgende niveau 3IG, Jeroen

Marijke Colijn - Verzorgende niveau 3IG, Jeroen

"Ze noemde mijn zoontje haar 'tipkindje'."

"Ik heb eens een keer tegen een bewoonster gezegd dat ik ging bevallen. Dat bleek eerder dan gepland want m'n zoontje werd te vroeg geboren. Midden in de nacht van de bevalling werd de mevrouw wakker en zei tegen zichzelf dat het te vroeg was. Toen ik later vertelde dat ik was bevallen zei ze dat ze het wist en dat ze 'getipt' werd in die nacht. Daarom noemde ze het ook haar 'tipkindje'. Na haar overlijden kreeg ik via haar familie nog cadeautjes voor de verjaardag van mijn zoontje. Daar stond ze op."

"In Jeroen hebben we appartementen met een badkamer, woonkamer en slaapkamer. Daarmee hebben ze toch hun 'eigen huisje' wat de zorg ook zo persoonlijk maakt. Je komt echt bij iemand in z'n eigen omgeving. De meeste mensen blijven zo lang mogelijk zelfstandig wonen. Dus als ze hier komen is er meestal wel wat aan de hand en hebben ze zorg nodig. Ze komen ook voor tijdelijke zorg, bijvoorbeeld als ze aan het herstellen zijn van een operatie. Daarnaast hebben we ook een aparte open afdeling voor licht dementerenden en een gesloten afdeling voor zwaar dementerenden. We zijn dus allround inzetbaar."

"Dat allround vind ik erg leuk aan het werk. Het is afwisselend en de mensen waarderen je inzet. Ik was een paar dagen met vakantie geweest, toen ik terugkwam was het direct van 'Hee, ben je er weer?' Mijn voorkeur gaat uit naar de avonddienst want ik denk dat ik dan meer tijd aan de bewoners kan besteden. Je zorgt immers voor hoogbejaarde mensen en dat is heel mooi. Je bouwt toch een band met ze op. Ik wil het tot het einde toe zo prettig mogelijk maken."

Sandra de Bruin - de Cler - Verzorgende niveau 3IG, Thuiszorg

Sandra de Bruin - de Cler - Verzorgende niveau 3IG, Thuiszorg

"De wondverzorging bleek erg mee te vallen en aan de koffie was mevrouw blij dat ze het toch had gedaan."

"Je kunt een boek schrijven over wat je allemaal meemaakt in de thuiszorg. Je komt echt bij de cliënten thuis en je leert ze persoonlijk kennen waardoor je ze hoogstpersoonlijke zorg kunt bieden. Zo had een mevrouw laatst een wond die verzorgd moest worden. Dat wilde ze liever niet omdat het pijnlijk was. Maar het moest toch echt gebeuren. Dus zei ik dat we even moesten doorzetten en dat we daarna een bakkie koffie zouden doen. Dat heeft haar over de drempel geholpen. De wondverzorging bleek erg mee te vallen en aan de koffie was mevrouw blij dat ze het toch had gedaan. Op een prettige manier help je zo cliënten verder."

"Ik ben 7 jaar geleden begonnen met de opleiding als avond- en weekendmedewerker. Ik wilde wel met mensen werken maar keek eerst een beetje de kat uit de boom. Zelfs tijdens het sollicitatiegesprek vroeg ik me nog af of het echt iets voor mij was, want ik had geen ervaring in de zorg. Nu vind ik het echt geweldig. Ik denk dat alle mensen die in de zorg werken het doen om iets te betekenen voor anderen. En zo voelt dat voor mij ook. Werken met mensen is echt het leukste dat er is, want het is heel divers. Het is me dan ook 100% meegevallen, ik had het veel eerder moeten doen."

"Hier in Katwijk zie je dat familie elkaar blijven steunen en opzoeken. Ze komen even langs op de koffie, vaak doen kinderen veel mantelzorg. De ouderen zijn hierdoor minder eenzaam. In Katwijk wordt heel sociaal omgegaan met ouderen. Dat geldt ook voor de werksfeer hier. Toen ik in dit team kwam werken voelde het als een warm bad. Je bent direct een volwaardige collega. In de afgelopen 7 jaar heeft Marente mij de nodige opleidingen geboden. Inmiddels ben ik gediplomeerd VIG-er. Het is wel een prettig idee dat de organisatie kijkt naar je mogelijkheden."

Monique de Rooij - Teammanager, Berkhout

Monique de Rooij - Teammanager, Berkhout

"Wees maar kritisch, dat houdt ons alert"

"We bieden zorg in de breedste zin des woords. Daarbij staat de cliënt voorop. Met cliënten en de familie stellen we de zorg en aandacht samen die past bij hun wensen en eisen. Cliënten en vooral hun familie, worden ook steeds mondiger. En dat is terecht want iedereen wil het beste voor z'n vader of moeder. Ik zeg ook altijd tegen ze 'Wees maar kritisch want dat houdt ons ook alert'. We maken ons gezamenlijk sterk voor de meest persoonlijke en op maat gesneden zorg."

"Als teammanager stel ik samen met medewerkers de randvoorwaarden voor de zorg van een bewoner op. De bewoner bepaalt, wij kijken wat haalbaar is. Het kan zijn dat iemand elke dag gedoucht wil worden of een paar keer per week. Rondom de bewoner stellen we een pakket samen, waarmee deze optimaal bediend wordt."

"Bij Berkhout is het net één grote familie. We hebben een betrokken zorgteam en een heel actieve ontspanningscommissie. Deze commissie bestaat onder andere uit vrijwillige medewerkers en spant zich bijvoorbeeld in om eens een weekje met bewoners naar een vakantiepark te gaan. Dat is echt genieten voor de bewoners. De gezelligheid die we hier hebben zorgt er ook voor dat we een natuurlijke aanwas van nieuwe bewoners hebben. Zo ook met nieuwe medewerkers, ze komen spontaan langs om te kijken of het iets voor ze is. Daarna kunnen we ze dan ook redelijk makkelijk opleiden van helpende naar verzorgende. Want we zijn altijd op zoek naar parels in onze organisatie."

 

Marijke de Vogel - Verzorgende Niveau 3IG, Van Wijckerslooth

Marijke de Vogel - Verzorgende Niveau 3IG, Van Wijckerslooth

"'Ik weet dat ik verzorgd moet worden maar ik wil zo graag nog zelf koken'."

"Tijdens het revalideren komen cliënten vaak tot inzicht. Ze denken na over hun thuissituatie en vragen zich af of het allemaal nog wel kan. Helemaal alleen thuis en kwetsbaar. Niet dat wij pushen, maar we bespreken de situatie wel als het aangegeven wordt. Zo sprak ik onlangs een cliënt, ze zei 'Ik weet dat ik verzorgd moet worden maar ik wil zo graag zelf koken'. Voor haar hebben we een plek gevonden in een woongroep waar ze naar hartenlust zelf kon koken terwijl ze goed verzorgd werd. Ze heeft haar huis geen moment meer gemist."

"Revalidatie is heel dankbaar werk. Je stelt samen met de cliënt en de behandelaars een doel vast en streeft dat zo goed mogelijk na. Het is dan ook heerlijk als iemand z'n doel bereikt heeft. Revalideren begint met het terugvinden van vertrouwen in het eigen lichaam. Vooral bij ouderen loopt dat vertrouwen een flinke deuk op, bijvoorbeeld als ze net hun heup hebben gebroken. En dan is het mooi als je gaandeweg ziet dat ze er weer helemaal bovenop komen."

"We bieden een zeer uitgebreide revalidatie aan waar ik oprecht trots op ben. Verschillende aandachtsvelden houden bepaalde problematieken nauwlettend in de gaten. Niet alleen ouderen komen hier revalideren maar ook jongeren na bijvoorbeeld een aanrijding. Dat maakt het werk heel afwisselend. Het belangrijkste in onze aanpak is dat we niet óver de cliënt beslissen maar mét de cliënt tot de best haalbare revalidatie komen. Geen betutteling meer. In een goede samenwerking halen we realistische doelen."

 

Trudie den Blanken - Wijkverpleegkundige, Thuiszorg

Trudie den Blanken - Wijkverpleegkundige, Thuiszorg

"Marente staat helemaal achter ons om de beste en verantwoorde zorg te geven."

"De meeste mensen willen het liefst in hun eigen, vertrouwde omgeving oud worden. Ik help ze daarbij. Ik sta ze bij met raad en daad om het zo lang mogelijk thuis vol te houden. Door gebruik te maken van hulpmiddelen, zoals bijvoorbeeld een hoog/laagbed kunnen wij als thuiszorg verantwoorde zorg verlenen. Marente staat daarin helemaal achter ons zodat we altijd de beste zorg op een verantwoorde manier kunnen geven."

"Je groeit mee in de beleving van cliënten. Je leert ze goed kennen en ontdekt wat ze nog wel en niet kunnen. En wat je wel of  niet tegen ze kunt zeggen. Ze geven  zelf signalen af of zeggen gewoon "Ik denk dat ik het thuis niet meer redt. Een moeilijk moment hoor, om toe te geven dat je het allemaal niet meer zelf kan en naar een verzorgingstehuis wilt. Daar heb ik veel respect voor. Ik probeer ze meestal zelf tot dat inzicht te laten komen. Of als dat niet meer kan, door bijvoorbeeld dementie, overleg ik met de familie."

"Het mooiste aan mijn werk is het actief thuis wonen mogelijk te maken. Dat willen onze cliënten graag. Als thuiszorg  brengen we structuur aan in hun leven door onder andere hulp te bieden bij het wassen, aankleden en medicijnen geven. Wanneer de cliënt iets niet meer kan, zijn er ideeën en oplossingen te bedenken waardoor thuis wonen toch mogelijk blijkt te zijn. Ik denk dan aan bijvoorbeeld alarmering, warme maaltijden aan huis. Samen met de cliënt  zoeken naar oplossingen om thuis te kunnen blijven wonen geeft mij een tevreden gevoel, waar de cliënt heel blij mee is."

Yoanette den Boer - Directeur Wonen met Zorg

Yoanette den Boer - Directeur Wonen met Zorg

'Je kunt doorstromen. Of je blijft gewoon op je plek. Ook geen punt.'

"Als directeur stuur ik de teammanagers aan van vier huizen. Ik kijk naar hun leergang en individuele capaciteiten. Dan kijk ik hoe ze verder kunnen komen in de organisatie. We hebben een opleidingscoördinator die je begeleidt bij het ontplooien van je mogelijkheden. Zo kan je telkens weer een stapje verder komen. Dat kan binnen de organisatie maar ook vakinhoudelijk, bijvoorbeeld door HBO V modules te halen voor psychiatrie en ouderenzorg. Of je blijft gewoon op je plek. Ook geen punt."

"Nieuwe medewerkers kunnen uit alle hoeken komen. Zolang ze maar affiniteit hebben met ouderen. Ik kom zelf bijvoorbeeld uit de bankwereld en maakte de overstap naar ouderenzorg omdat het me echt trok om iets te doen voor ouderen. Het is prachtig om te zien hoe de teammanagers met grote betrokkenheid te werk gaan. Om iedereen de beste zorg te kunnen bieden, moeten ze improviseren. Zelf projecten opstarten en nieuwe ideeën bedenken. Er wordt hard gewerkt. Maar het geeft een hoop voldoening want er komen veel complimenten van familie en cliënten."

"We doen aan talentontwikkeling en spotten goede mensen voor doorstroming. Sommigen zijn toch wat behoudend als het om veranderingen gaat in hun werk. Het hoeft ook niet. Je kunt ook gewoon in je functie en werkomgeving blijven. Dat doet zo'n 70% van de medewerkers." 

Jacqueline Devilee - EVV-er Van Wijckerslooth

Jacqueline Devilee - EVV-er Van Wijckerslooth

"'Breng mij maar naar huis,' zei hij. Dan doe je iets goed."

"Een meneer ging op een zondag op familiebezoek. Het was er heel gezellig maar na een tijdje zei hij 'Breng mij maar weer naar huis'. Hij is in de afgelopen jaren ons huis gaan zien als zijn thuis. Dan doe je iets goed. Met z'n allen hier zorgen wij ervoor dat de bewoners zich op hun gemak voelen en in een vertrouwde omgeving de laatste fase van hun leven doorbrengen."

"Het geeft een geweldige kick om iets voor een oudere te betekenen. Een van de bewoners is bijvoorbeeld altijd heel erg blij als ik hem kom wassen. 'Dan begint mijn dag zo vrolijk', zegt hij dan. Je krijgt een hoop voldoening uit dit werk want de mensen zijn je zo dankbaar. Een goede verandering is de mogelijkheid om particuliere zorg in te kopen. Als erom gevraagd wordt, dan zetten we samen met de familie extra zorg in. Meestal doen we dat wanneer de familie zelf niet in staat is om te helpen of te druk is om langs te komen. Op die manier vullen we toch dat gat."

"Naast het zorgen voor bewoners begeleid ik ook leerlingen. Wat me opvalt is dat leerlingen steeds meer willen doorleren voor verpleegkundige niveau 4 om vervolgens bij een ziekenhuis te gaan werken. Niets mis mee natuurlijk maar als ik vraag waarom dan blijkt vaak dat ze de functietitel 'verzorgende' niet aansprekend vinden en 'verpleegkundige' wel. Dat vind ik erg jammer want vaak vinden ze het werk juist hartstikke leuk. Daar zouden we eigenlijk eens wat aan moeten doen."

 

Jeannette Dijkstra - Medewerker Klantenservicecentrum

Jeannette Dijkstra - Medewerker Klantenservicecentrum

'O, wat neemt u vriendelijk op', klonk het aan de andere kant.

"Het persoonlijke karakter van Marente krijgt nu ook bij de klantenservice volop aandacht. Met communicatiecursussen en trainingen hebben we de manier van spreken en afhandelen van vragen weer wat warmer en professioneler gemaakt. Eigenlijk dacht ik dat er niet veel verschil zou zijn maar laatst zei iemand aan de andere kant van de lijn: 'O, wat neemt u vriendelijk op'. Dan merk je toch dat we weer een stapje verder zijn met de klantenservice."

"Ik ben zelf als ziekenverzorgende begonnen bij de Bernardus, maar door knieproblemen kon ik daar niet meer in verder. Marente heeft gekeken naar een andere functie waarin ik wel verder kon, en dat werd de klantenservice. In het begin vond ik dat wat onwennig want ik had helemaal niets met computers en systemen, maar na een paar cursussen en veel hulp van mijn collega's kreeg ik het toch te pakken."

"Elk telefoontje is verrassend. Ik word gebeld door zowel cliënten als door collega's. Bij cliënten moet je goed doorvragen naar wat er precies aan de hand is om met de juiste afdeling door te kunnen verbinden. Je hebt ook thuiszorgcliënten die regelmatig bellen, die leer je aan de telefoon wel kennen. Soms zijn ze een beetje van slag en moet je ze geruststellen totdat de locatie er een thuiszorgmedewerker naartoe stuurt. Dan blijf je gewoon geduldig, ook al moet je het drie keer uitleggen dat het goed komt."

 

Linda Dol - Coördinator activiteiten en vrijwilligers, Bolero en Berkhout

Linda Dol - Coördinator activiteiten en vrijwilligers, Bolero en Berkhout

"'Iedereen benaderen zoals je zelf graag benadert zou willen worden later, dat wil toch iedereen"

Als coördinator activiteiten en vrijwilligers bij Woonzorgcentrum Bolero ben je allround werkzaam, projecten opstarten, fondsen werven, activiteiten programma's opzetten, plannen en organiseren, inrichten, begeleiden, vrijwilligers werven, contacten onderhouden met bewoners, familie, medewerkers en vrijwilligers. Ook ben ik sinds kort werkzaam bij Berkhout als Coördinator activiteiten op de afdeling Jong dementerenden. Hier ben ik gevraagd om als Coördinator het kleinschalig wonen toekomstgericht op te starten en mee te denken over vernieuwing en verbetering.

Het multidisciplinair samenwerken maakt mijn baan zo leuk, omdat je met elkaar voor de bewoners een veilige, prettige en comfortabele woonomgeving creëert en je zo samen veel activiteiten kan aanbieden.

Naar buiten toe de verbinding leggen is heel belangrijk met bedrijven zoals de bibliotheek voor lezingen, de gemeente voor projecten met de buurt dit zorgt voor nieuwe contacten en netwerken zodat de activiteiten nog diverser worden.

Ik zie mijn functie als een belangrijke rol in de organisatie van Marente omdat het Welzijn van ouderen mij aan het hart gaat en je iedereen benadert zoals je zelf graag benadert zou willen worden later, dat wil toch iedereen.

Helmie Dunki Jacobs - Medewerker Receptie, repro en postkamer, Voorhout

Helmie Dunki Jacobs - Medewerker Receptie, repro en postkamer, Voorhout

"Mijn hart gaat uit naar de zorg maar dit is een goede tweede."

"Via het re-integratietraject van Marente ben ik van de zorg op het kantoor terecht gekomen. Ik doe nu samen met twee collega's de receptie, reproafdeling en de postkamer. Dit is wel iets heel anders dan de zorg maar ook heel erg leuk. Op drukke dagen krijg je veel bezoek en verzoeken. Aan het einde van de dag ga je met veel voldoening weer naar huis als je iedereen goed hebt geholpen. Een leuk aspect van dit werk is het creëren van gastvrijheid bij de receptie. Je biedt koffie aan, maakt een praatje. Mensen die zenuwachtig zijn voor een sollicitatiegesprek stel je op hun gemak. Wat dat betreft heeft het veel overeenkomsten met de zorg. Mijn hart gaat weliswaar uit naar de zorg maar dit is zeker een goede tweede."

"Geen zorg meer, dat was wel even wennen. Want ik heb jarenlang als verzorgende op de Wilbert gewerkt, begonnen met de opleiding en uitgegroeid tot vaste zwerfwacht in de nachtdienst waar ik ontzettend veel geleerd heb en een leuke tijd heb gehad. Later heb ik nog een fijne periode in de thuiszorg gewerkt tot door omstandigheden dat niet meer mogelijk was. Daarna werd mij de mogelijkheid geboden om op een kantoorbaan te solliciteren. Met succes. Ik heb het nodige geleerd met cursussen voor onder andere de PC. Op het kantoorgedeelte van de Wilbert, het Heerenhuys, werkte ik op de afdeling Algemeen Secretariaat. Daar deed ik alles wat te maken had met ondersteuning en administratie voor onder andere de ledenservice, marketing, raad van bestuur en P&O. Hier in Voorhout doen we de receptie, repro en postkamer met z'n drieën. Wij zijn een soort vraagbaak geworden voor de hele organisatie. Een duizendpoot. Van pleisters tot vragen over de verwarming, de vragen zijn heel divers."

"Het is wel handig dat ik met mijn zorgachtergrond goed op de hoogte ben van de organisatie en wat er allemaal omgaat in de zorg. Ik heb feeling met de werkvloer en de locaties. En ik kom ook veel oude bekenden tegen. Het schakelt toch wat makkelijker als je weet wat er speelt bij de medewerkers. We maken hier ook folders, posters, wegwijzers en boekjes. Verder verzorgen we de post die centraal binnenkomt voor de locaties. Daar is de receptie functie nu bijgekomen. Heel leuk om telkens met verschillende mensen te maken te hebben."

Riny Farag - Zorgbegeleider/EVV-er, Bernardus

Riny Farag - Zorgbegeleider/EVV-er, Bernardus

"Na mijn vakante zei ze: 'Dat mag je nooit meer doen, hoor.'"

"Na m'n vakantie was ik weer bij een van mijn bewoonsters. Ze zei: "Dat mag je nooit meer doen hoor!" Ze was zo erg aan me gehecht dat ze me niet kon missen. Ze begreep gelukkig wel dat ik er af en toe ook wel eens tussenuit moet. Iemand extra aandacht geven is zo belangrijk. Als het even kan, geef ik een bewoonster bijvoorbeeld een uitgebreide insmeerbeurt met bodylotion of een make-up-je. Na een tijd weet je precies wat iemand wel of niet prettig vindt."

"We leveren belevingsgerichte zorg. Dat wil zeggen dat we kijken naar wat de cliënten zelf nog kunnen en willen. Vroeger was er een soort standaard zorg waar de bewoners zich naar moesten schikken. Nu proberen we de bewoners zo lang mogelijk zelfstandig te laten zijn, op hun eigen manier. Dus als ze bijvoorbeeld op zondag de hele dag op bed willen blijven is dat geen enkel probleem. Ze hebben een vrije keuze. Zo zou ik dat zelf ook willen."

"Op de somatische afdeling plan ik de zorgvraag met de bewoner en de familie. Door goed overleg komen we erachter wat de cliënt wil en wat de hobby's zijn, zodat we het zorgplan daar goed op kunnen aansluiten. Willen ze vroeg geholpen worden of juist laat? We maken bijvoorbeeld ook afspraken om familie op bepaalde momenten te bellen voor een praatje wanneer ze niet in staat zijn om zelf te bellen. In het hele plan staat de cliënt centraal."

Corrie Geluk - Manager Wonen met Zorg Bernardus

Corrie Geluk - Manager Wonen met Zorg Bernardus

"Het werd echt haar eigen kamer. Dolgelukkig was ze." 

"Laatst hadden we een mevrouw die een flinke valpartij had gemaakt en daarvan moest herstellen. Ze was behoorlijk van slag. Om haar gerust te stellen vroegen we hoe we het naar haar zin konden maken. Ze wilde zo graag een andere kleur in haar kamer. Die hebben we toen groen geschilderd, haar eigen persoonlijke kleur. Het werd daardoor echt haar eigen kamer. Dolgelukkig was ze. Goede zorg zit 'm ook in van die kleine dingen. Geen standaardisatie. We bieden ruimte voor het individu."

"Zorg is altijd persoonlijk. De bewoners moeten zich thuis voelen. Zichzelf kunnen zijn. Wij zijn er puur voor dat laatste stukje dat iemand niet zelf meer kan. We willen niet alles overnemen. We kijken naar wat wel mogelijk is. Niet wat niet mogelijk is. Medewerkers worden daar blij van want het brengt een creatieve sfeer. We zijn niet een zorgfabriek maar een leuk huis met een eigen, persoonlijk sfeer voor bewoners én medewerkers."

"Vooral het menselijke aspect in de oudenzorg spreekt mij aan. Met aandacht en tijd voor de ouderen maken we het verschil voor die mensen. We kijken naar het individu en bouwen daar de zorg omheen. Daar krijg je dan ook veel voor terug. Niet alleen complimenten maar ook persoonlijk contact met de bewoners. Bijvoorbeeld wanneer een bewoner me vanaf de andere kant van de gang begroet of vraagt hoe het met me gaat. Zo kun je ook je eigen persoonlijkheid kwijt in je werk. Dat geeft helemaal een goed gevoel."

 

Jacqueline Groenewoud - Verzorgende, Berkhout

Jacqueline Groenewoud - Verzorgende, Berkhout

"Je kunt meepraten over dingen, dat schept een band"

"Vooral 's avond komen de verhalen los. Problemen van vroeger, de kinderen die niet meer komen en andere piekerzaken die de bewoners wakker houden. Daar willen ze over praten. Als vertrouwde 'nachtzuster' bied ik dan een luisterend oor. Ze luchten hun hart waarna ze weer rustig kunnen slapen. Niet dat ik overal een antwoord op heb, maar ik heb inmiddels wel de leeftijd bereikt dat ik ook over bepaalde dingen kan meepraten. Dat schept toch een band."

"Ik ben echt een bejaardenverzorgster. Als 17-jarige leerling in de zorg liep ik stage bij een bejaardenhuis en ik merkte direct dat het echt iets voor mij was. Toen vond ik het geweldig en dat vind ik het nog steeds. Je kunt een verschil maken voor de mensen door ze aandacht te geven, even een geintje te maken. Wat mij betreft bestaat er ook geen grens tussen privé en werk. Ik deel mijn leven met de bewoners en zij met mij. Je neemt jezelf mee in dit werk anders kun je nooit een persoonlijke band opbouwen. En dat is hard nodig om de bewoners een vertrouwd gevoel te geven zodat ze met een gerust hart kunnen slapen. Ze weten dat 'nachtzuster Jacqueline' een oogje in het zeil houdt."

"Naast het persoonlijke is vooral de wisselvalligheid van de nachtdienst leuk. Geen nacht is hetzelfde. Je weet nooit wat je te wachten staat. Soms moet je plotseling ingrijpen, andere keren help je bewoner naar de wc. Ook de grote verscheidenheid aan bewoners maakt het werk boeiend. De een is chagrijnig, de ander juist weer heel vrolijk. Laatst zei een bewoonster 'Je bent een geweldige zuster', kijk dat heb ik dan toch maar weer mooi gefikst."

Betty Haasnoot - Leerling Verpleegkundige, Thuiszorg

Betty Haasnoot - Leerling Verpleegkundige, Thuiszorg

"Het viel haar erg mee. Zij hield de regie over haar eigen omgeving."

"Een mevrouw van 91 had rugklachten na een val en moest thuiszorg krijgen. Daar had ze een soort schrikbeeld van, ze dacht dat er dan allemaal vreemden binnen zouden komen en dat ze niks meer te vertellen had in haar eigen huis. Dat bleek haar erg mee te vallen. Ik kwam langs en begeleidde haar bij het zelfstandig wonen. Eens in de week bijvoorbeeld lekker uitgebreid douchen. Dat vond ze erg prettig. Ze had geen idee dat de thuiszorg werd samengesteld rondom haar wensen. Wij adviseren over de mogelijkheden van de zorg en helpen haar waar we kunnen. Zij houdt zelf de regie over haar eigen omgeving. Uiteindelijk was ze helemaal om."

 "'s Ochtends heb je overleg met je collega's, dan ga je de wijk in om cliënten te helpen. 's Middags kon je weer bij elkaar om te overleggen en de status bij te werken. Dat is het leuke van het werk, je werkt wel zelfstandig maar je hebt toch regelmatig contact met je collega's. Je komt veel te weten over elkaars cliënten en door het bijhouden van het papierwerk en gesprekken met de huisarts, ben je met de complete zorg van iemand bezig. Het beperkt zich niet alleen tot een bezoek aan huis. Dat vind ik heel belangrijk want dan kan je ook echt verantwoording voor je zorg nemen."

"Werken in de thuiszorg is echt een aanrader. Hoe langer je in het vak zit, hoe leuker het wordt. Je krijgt steeds meer taken want mensen willen zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Vroeger stond ik in de meubelwinkel van mijn familie. Daar heb ik wel veel mensenkennis opgedaan maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor de zorg. Ik heb gesolliciteerd als huishoudelijk hulp in de thuiszorg en de opleiding voor verzorgende A, B en C gedaan. Zes jaar geleden heb ik niveau 3 gedaan. En in september ben ik met de opleiding voor niveau 4 gestart. Je blijft leren in dit vak. Dat maakt het juist zo leuk, telkens weer een stapje verder komen. Je krijgt alle ruimte om je te ontwikkelen."

 

 

Rolien Hogewoning - Helpende + Thuiszorg

Rolien Hogewoning - Helpende + Thuiszorg

"Ik leerde zaken die mijn werk nu meer diepgang geven."

"De zorg ben ik min of meer ingerold en ik ben als zorg assistent begonnen. Ik had geen ervaring of diploma's, maar wel een achtergrond in huishoudelijk werk. Door de jaren heen heb ik veel geleerd in de praktijk. Maar uiteindelijk werd het toch tijd om mijn papieren voor Helpende + te halen. Ik herkende veel uit het dagelijkse werk en ontdekte daarnaast nieuwe zaken die mijn werk nu meer diepgang geven. Daar stond ik wel even van te kijken."

"Allereerst vond ik het leren omgaan met complimenten wel een openbaring. Ik deed altijd gewoon m'n werk en als iemand een complimentje gaf, dan besteedde ik daar niet veel aandacht aan. Nu ga ik er op in en maak ik er een praatje omheen zodat de cliënt er ook een goed gevoel aan overhoudt. Dat maakt de band juist zo persoonlijk."

"Tijdens de opleiding leerde ik ook om dieper door te vragen tijdens een praatje met de cliënt. Klinkt gek maar juist in de praatjes bij de koffie kom je er achter wat er werkelijk speelt bij een cliënt. Vaak zijn mensen toch te bescheiden of verlegen om hun diepere roerselen naar buiten te brengen. En die zijn heel belangrijk om ze de juiste behandeling te geven, of om te ontdekken wat ze werkelijk willen. Ik gebruik vaak humor, als een cliënt onzeker overkomt. Dat maakt de drempel lager. Alles draait bij ons om de cliënt, die moet zo aangenaam mogelijk zelfstanding kunnen leven."

Ingrid Hoogervorst - Verzorgende niveau 3IG, Mariënhaven

Ingrid Hoogervorst - Verzorgende niveau 3IG, Mariënhaven

"Jij bent Ingrid, dat weet ik nog want jij bent de liefste."

"Het werk is hier heel bijzonder want je werkt met dementerende ouderen. Dat is een kwetsbare groep mensen met nogal een gebruiksaanwijzing. Van de ene krijg je een knauw, van de andere een kus. Bij sommigen heb je een klik, bij anderen niet. Zo vroeg ik laatst om te checken aan een mevrouw of ze me nog herkende. Zei ze: 'Ja, jij bent Ingrid, dat weet ik nog want jij bent de liefste.' Dat vond ik zo mooi."

"Ik werk op de gesloten afdeling en daar komen we wel eens tijd tekort om iedereen evenveel aandacht te geven. Voor sommige bewoners die geen bezoek krijgen is dat wel eens sneu. Dat lossen we op door ze bij mooi weer in te pakken en ze mee naar buiten te nemen. Even een half uurtje per groepje, daar knappen ze helemaal van op."

"We hebben een hele goede teammanager die achter ons staat. Die er alles aan doet om het werk hier prettig te maken voor ons. De sfeer is hier dan ook erg fijn, we lachen wat af met elkaar. Ook met de bewoners. Natuurlijk niet om ze uit te lachen maar ze zijn zo oprecht dat je wel eens opmerkingen krijgt waarvan je in een deuk schiet. Ze zijn volkomen ontremd. Dat merk je ook in de waardering voor je zorg. Toen ik laatst iemand naar bed bracht kreeg ik zo maar spontaan een dikke knuffel van haar. Dan krijg ik echt het gevoel dat ik iets voor iemand heb betekend."

Lydie Houwaard - Verpleegkundige, Sint Elisabeth Gasthuishof

Lydie Houwaard - Verpleegkundige, Sint Elisabeth Gasthuishof

"Hij vond het erg fijn om iemand naast zich te hebben tijdens dit moeilijke moment."

"In de palliatieve zorg zijn we er om het laatste stukje van iemands leven zo aangenaam mogelijk te maken. Ook voor de directe omgeving. Zo bleef een tijdje geleden een zoon van een patiënt bij zijn moeder waken. Soms willen mensen met rust gelaten worden. Maar deze meneer was zo alleen dat ik besloot om bij hem te blijven tot het einde. Later heeft hij me daarvoor bedankt. Hij vond het erg fijn om iemand naast zich te hebben tijdens dit moeilijke moment. Daar draait het bij ons om, we nemen alle tijd voor onze patiënten en hun familie."

"Ik was al verzorgende in het Elisabeth Gasthuis en ik ben nu gediplomeerd Verpleegkundige. Het mooie aan dit werk is dat je een hoop kunt betekenen voor mensen aan het einde van hun leven. Natuurlijk is heeft het ook een zeer emotionele kant. Niet alleen voor de patiënten maar ook voor ons want je bouwt toch een band op met de patiënten. Daar leer je wel mee om te gaan. Je wordt ondersteund door collega's en we hebben een goede pastorale medewerker van het LUMC waar we regelmatig mee praten om onze ervaringen een plekje te geven."

"Veel mensen willen liever thuis blijven om te overlijden. Maar de mensen die hier hun laatste fase doormaken genieten van de serene rust en het comfort. Het is een prachtige plek, mooi en kleinschalig, met een erg prettige sfeer. Dat merk je onderling ook met de medewerkers. We hebben een zeer hecht team van professionals die zeer begaan zijn met de patiënten en hun directe omgeving."

Tineke Kager - Diabetes Verpleegkundige en Casemanager Dementie, BEEC

Tineke Kager - Diabetes Verpleegkundige en Casemanager Dementie, BEEC

"Tot het laatste moment zijn ze bij elkaar gebleven."

"Het is steeds meer mogelijk om echt maatwerk te leveren voor ouderen. Zo hadden we laatst een echtpaar waarvan de man terminaal was en de partner de diagnose dementie had. Mocht meneer komen te overlijden dan zou mevrouw helaas niet alleen kunnen wonen. De een kon niet meer voor de ander zorgen en thuiszorg was ook geen optie meer. Toch wilden ze dolgraag bij elkaar blijven. Met veel puzzelen en rondvragen is het gelukt om ze beiden in Bernardus te laten wonen waar ze afzonderlijk specifieke zorg kregen. Zo zijn ze tot het laatste moment toch nog bij elkaar gebleven. Het uitzoeken van dat soort oplossingen geeft een enorme voldoening."

"Het is ons streven om zoveel mogelijk maatwerk te leveren aan onze cliënten. Als casemanager ben ik dan ook regelmatig bezig om met cliënten en hun familie te kijken naar hoe we de zorg zo goed mogelijk kunnen benutten en indelen. Er wordt soms extra thuiszorg ingezet of als de zorgzwaarte te veel wordt volgt een opname in overleg met familie en de mantelzorgers. Het belangrijkste doel daarbij is de cliënten in hun waarde te laten."

"Uiteraard willen mensen zo lang mogelijk thuis blijven wonen en die mogelijkheid bieden we ze ook. Zo lang het kan. En dat is een grijs gebied. Want ouderen met beginnende dementie kunnen lang volhouden dat het allemaal nog prima te doen is terwijl ze steeds meer een gevaar voor zichzelf en hun omgeving kunnen worden. In de beginfase kunnen we met 'bemoeizorg' starten zoals het afsluiten van gas en het plaatsen van een waterkoker maar ook bijvoorbeeld het regelen van maaltijdvoorzieningen. In de hele procedure van een cliënt ben ik de spin in het web. Ik overleg met de huisarts, geriaters, de familie en mantelzorgers om uiteindelijk een beslissing te nemen voor opname. In noodsituaties is er soms een rechtelijke machtiging nodig. Maar meestal is de cliënt, in goed overleg met de familie, wel te overtuigen."

Geraldine Kalvenhoven - Medewerker Activiteitenbegeleiding, Rustenborch

Geraldine Kalvenhoven - Medewerker Activiteitenbegeleiding, Rustenborch

"'Jij moet met ouderen gaan werken', zeiden ze."

"Ik ben begonnen toen ik 16 jaar was, als vrijwilliger bij De Wilbert in Katwijk. Ik heb veel nagedacht over wat ik later wilde worden. Maar de mensen daar zeiden 'Je moet met ouderen werken, dat doe je hartstikke goed.' Dat heb ik uiteindelijk ook gedaan. Ik vind het heel bijzonder om met ouderen te werken want ze hebben al een heel leven achter zich. Ze hebben al zoveel voor de samenleving gedaan. Daar wil ik wat voor terug doen."

"Als activiteitenbegeleider hou ik de bewoners van Rustenborch bezig. Dat geeft ze structuur in hun leven en verbetert het welzijn. Vroeger zaten dementerende ouderen achter de geraniums, nu weten we dat het heel belangrijk is dat ze worden beziggehouden. We doen creatieve dingen zoals met klei werken, boetseren of koken. Daarmee ontplooien de bewoners zich en maken we hun leven weer wat gezelliger. Ze hebben het dan meer naar hun zin en zijn niet meer zo bang. Een belangrijke bijkomstigheid is dat ze ook minder om zorg vragen als ze afgeleid zijn."

"Het is heel leuk werk en ik krijg altijd een warm ontvangst van de bewoners. Ze vinden het heerlijk om aan de activiteiten mee te doen en zien het echt als een uitstapje. Ik werk met groepen van zestien mensen, dat is soms wat intensief maar ik vind het heerlijk om te doen want je brengt zo echt sfeer in iemands leven."

Petra Korpershoek - Medewerker Verpleging niveau 2, De Wilbert

Petra Korpershoek - Medewerker Verpleging niveau 2, De Wilbert

"De eerste stapjes zijn het mooist"

"Een man van 42 kwam bij ons revalideren na een hersenbloeding. Hij was aan één kant helemaal verlamd. Je zag dat hij daardoor alle zelfvertrouwen had verloren. We hebben hem toch weer op de been geholpen door structuur in z'n leven te brengen. Dus elke dag op tijd uit bed, wassen, fysiotherapie en oefeningen doen. Langzaam maar zeker ging hij weer geloven in z'n eigen kunnen. En uiteindelijk deed hij z'n eerste stapjes. Die zijn het mooist."

"Het werk in de revalidatie is heel erg uitdagend. Je moet vooral realistisch zijn en kijken waartoe iemand in staat is. En als het dan lukt om een cliënt weer zelfstandig te laten wonen, dan word ik daar blij van. Ik ben hier gekomen na acht jaar werken in de thuiszorg omdat ik toch het collegiale in intramurale zorg miste. Dat heb ik helemaal gevonden in de revalidatie. Je werkt nauw samen met collega's en als je iets wilt weten of hulp nodig hebt, dan kun je altijd bij ze terecht."

"Na de thuiszorg heb ik in De Wilbert een aantal cursussen gevolgd om te kunnen omgaan met agressie en te werken met tilliften. Je blijft eigenlijk leren gedurende je hele loopbaan want het is heel belangrijk om goed op de hoogte te zijn van nieuwe technieken en methoden in de revalidatie. Dat maakt het werk ook zo boeiend, je leert telkens weer iets nieuws en geen revalidatie is het zelfde." 

Jannetta Liebrecht - Verpleegkundige in de wijk, Thuiszorg

Jannetta Liebrecht - Verpleegkundige in de wijk, Thuiszorg

‘Je gaat alleen de wijk in. Maar je staat er nooit alleen voor.'

‘Wat je ook doet, in wat voor situatie je ook terecht komt, je kunt altijd rekenen op je collega's. De band bij ons is hecht en warm. We overleggen regelmatig om van elkaar te leren. Want je biedt telkens weer verschillende zorg aan verschillende mensen. Van het toedienen van oogdruppeltjes tot het verlenen van palliatieve zorg. Geen dag is hetzelfde. Je werkt ook behoorlijk zelfstandig maar met volop ondersteuning van je collega's. Natuurlijk ga je alleen de wijk in, maar je staat er nooit alleen voor.'

‘Behalve de persoonlijke aandacht die we aan onze cliënten geven, krijgen we zelf ook de nodige persoonlijke aandacht. Onze teamleider kijkt altijd goed hoe we ervoor staan. Niet alleen als professional maar ook als mens. Je komt namelijk soms wel eens in emotionele situaties terecht. Natuurlijk staat mijn professionele houding dan voorop. Maar ik moet af en toe ook wat van me af kunnen praten. Onze teamleider begrijpt dat en neemt daar alle tijd voor. Ook voor je verdere ontwikkeling. Ze biedt je kansen om meer uit jezelf te halen, bijvoorbeeld met cursussen of trainingen. Destijds heb ik wat minder gewerkt door de komst van mijn kinderen, ondertussen kon ik wel een wijkaantekening halen. Nu zijn de kinderen ouder en kan ik weer meer werken.'

Charles Mentink - Verpleegkundige Specialistenteam, Thuiszorg

Charles Mentink - Verpleegkundige Specialistenteam, Thuiszorg

"Je vliegt van hot naar her om problemen ter plekke op te lossen."

"Ik werkte in het LUMC toen ik hoorde dat het specialistenteam van de thuiszorg werd opgericht. Daar heb ik destijds onmiddellijk op gesolliciteerd . Mensen thuis behandelen die net uit het ziekenhuis zijn ontslagen of mensen begeleiden in hun laatste momenten zie ik als een soort roeping. Het heeft een groot maatschappelijk nut en je vliegt van hot naar her om problemen ter plekke op te lossen. Individualistisch moet je er wel voor zijn, want je hebt een grote mate van zelfstandigheid en verantwoordelijkheid. Maar dat past wel bij me."

"Het specialistenteam zorgt voor verpleging waar de thuiszorg dat niet meer kan. We bestrijken de hele regio van Marente en we overleggen met zo'n 120 huisartsen. Omdat de patiënten er steeds vaker voor kiezen om thuis in alle rust en met de familie te sterven, neemt dat een groot deel van onze tijd in beslag. We zorgen onder andere voor pijnbestrijding of andere vormen van palliatieve zorg. Emotioneel werk waarbij je toch zakelijk moet blijven, hoe moeilijk het ook is om de familie uit te leggen dat het einde nadert. Voor dit vak moet je beslist stevig in je schoenen staan." Maar daarnaast levert het specialistenteam ook ziekenhuisverplaatste zorg, zoals antibioticakuren of bloedtransfusies thuis.

"In vergelijking tot het ziekenhuis is werken in het specialistenteam een groot verschil. In het ziekenhuis behandel je patiënten in een professionele omgeving, in de thuissituatie moet je vooral improviseren. De grote uitdaging zit 'm in het bedenken van interventies, die je daarna ook moet kunnen uitvoeren . Je bedenkt behandelingen waarmee je de kwaliteit van (resterend) leven verhoogt, en uiteindelijk ook de kwaliteit van het stervensproces. Dat kan wel eens confronterend zijn. Daarom denk ik dat je veel van het werk - en met name van mensen - moet houden om dit te kunnen doen."

Jannette Möhlmann - Manager Wijkzorg aan Huis

Jannette Möhlmann - Manager Wijkzorg aan Huis

"Pas als onze medewerkers tevreden uit de wijk komen, dan ben ik het ook."

"Ik ben er vooral trots op dat we alle soorten thuiszorg kunnen aanbieden. Van steunkousen aan en uittrekken tot terminale zorg. Ik vind het belangrijk dat onze medewerkers met plezier aan het werk zijn. Want als onze medewerkers tevreden zijn, dan slaat dat over op onze cliënten. En daar gaat het uiteindelijk om. Belangrijk is om samen met medewerkers te kijken hoe we onze zorg kunnen verbeteren en wat we kunnen doen om het werk prettiger te maken. Want pas als onze medewerkers tevreden uit de wijk komen, dan ben ik het ook."

"De zorg van de cliënt staat altijd voorop. We vragen dan ook een hoog niveau van onze mensen. Dat is soms wel lastig want goede medewerkers worden steeds schaarser. Daarom leiden we ook zelf mensen intern op. Voor onze thuiszorg vragen wij een niveau hoger dan bijvoorbeeld in een verpleeg- of verzorgingshuis. Medewerkers werken alleen thuis bij een cliënt en er wordt dan ook wat anders verwacht. De organisatie van Marente is daar ook op ingericht. Om in zo'n kleine vijver te vissen moet je ook wel een beetje creatief zijn."

"Maar dat geldt vooral voor de medewerkers. Zij moeten pas echt creatief zijn. Ze komen bij de cliënten thuis en lossen ter plekke problemen op. Ze improviseren als ze bijvoorbeeld zorg moeten verlenen en er zijn geen handdoeken of medicatie in huis. Dat vraagt echt wat van de medewerkers. Het zit vaak in de kleine dingen die het 'm doen. Je moet voor dit vak een behoorlijke zelfstandige instelling hebben met een hoop verantwoordelijkheidsgevoel. Gelukkig zijn onze medewerkers dan ook uit het juiste hout gesneden."

Dennis Ouwehand - Directeur Zorg aan Huis

Dennis Ouwehand - Directeur Zorg aan Huis

"Medewerkers krijgen alle gelegenheid om zelf zaken te regelen"

"We willen het werk hier zo aangenaam mogelijk maken. Want als medewerkers met plezier werken, dan slaat dat over op de cliënten. Een belangrijk punt daarbij is het zo klein mogelijk houden van de teams. Dat maakt het werk stukken persoonlijker, ook voor de cliënt. Die krijgt dan zoveel mogelijk te maken met dezelfde medewerkers. Anderzijds is de regelcapaciteit hier bijzonder groot. Medewerkers krijgen alle gelegenheid om zelf zaken te regelen, bijvoorbeeld om het werk te combineren met de thuissituatie. Of ze kunnen doorgroeien in de organisatie. We kijken heel gericht naar talent en sporen medewerkers op een leuke manier aan om bijvoorbeeld een training te volgen. Geen druk, maar meer van 'is dit niet iets voor jou?'."

"Een van de leukste reacties van medewerkers was dat ze voor ons kozen omdat je hier privé en werk goed kunt combineren. Er valt veel te regelen zolang alles in het redelijke blijft. Daarnaast laten we medewerkers ook inzien dat ze vaak meer in hun mars hebben dan ze denken. Dat ze een bepaalde verantwoordelijkheid op zich kunnen nemen of een opleiding kunnen volgen. Soms denken ze dat ze het niet kunnen maar als ze dan toch over hun eigen schaduw heenstappen zijn ze trots op hun eigen prestatie. Zo geven we onze mensen de kans om zichzelf een kans te geven. Dat prikkelt ze om tot nieuwe inzichten te komen over hun werk. En ze komen weer een stapje verder."

"Maar we proberen ook de administratieve last te verminderen. Dat vinden de meeste toch wel het grootste minpunt van het werk. En het kan ook stukken efficiënter en makkelijker. Bijvoorbeeld door nog meer te digitaliseren. We werken al met PDA's en we zijn nu aan het kijken hoe we een systeem kunnen ontwikkelen voor smartphones. Daarmee verwachten we het werk aanzienlijk te versnellen en de urenregistratie te verbeteren. Niet alleen belangrijk voor het werkplezier maar ook voor onze inkomsten."

Ingrid Parker - Manager Wonen met Zorg De Wilbert

Ingrid Parker - Manager Wonen met Zorg De Wilbert

'Die gemeenschapszin bij De Wilbert had direct al mijn hart gestolen'

"Toen ik erbij kwam als manager was het eerste dat ze aan me vroegen: 'Ach kunt u ervoor zorgen dat de dierenweide weer terug komt?' Ik heb wat om me heen gevraagd en bekend gemaakt dat ik ermee aan de slag zou gaan. Daar kreeg ik al snel een reactie op. Een meneer schreef mij dat hij de dierenweide als kleine jongen met z'n grootouders bezocht en daar mooie herinneringen aan had. Hij wilde er wel werk van maken om de dierenweide weer nieuw leven in te blazen. Even later had hij een fors bedrag bij elkaar gekregen uit z'n omgeving en had hij zelfs vrijwilligers om de dieren en de weide te onderhouden. Dat was mijn eerste ervaring met de Katwijkse aanpakkersmentaliteit. Die gemeenschapszin zie je ook terug bij medewerkers en bewoners. Je kunt hier wat roepen en er staat zo een groep vrijwilligers om je heen. De Wilbert had direct al mijn hart gestolen."

"Ik kom zelf uit IJmuiden, daar heb je een vergelijkbare mentaliteit. Dus ik voelde me snel thuis in Katwijk. Dat nuchtere doe-maar-gewoon sfeertje zorgt er ook voor dat medewerkers er resultaatgericht gedacht wordt. Groepjes medewerkers richten zelf de zorg in en er is veel mogelijk voor eigen initiatief. Samen met bewoners en familie kijken we naar creatieve oplossingen om zoveel mogelijk persoonlijke aandacht te bieden. Ook al is de ouderenzorg van vandaag behoorlijk hectisch, samen kunnen we toch een hoop mogelijk maken."

"In De Wilbert staat persoonlijke aandacht voorop. Niet alleen voor de bewoners maar ook voor de medewerkers. Als je hier komt werken wordt je ook gecoacht om jezelf te ontwikkelen. We zijn gastvrij en luisteren goed naar de bewoners. Dat betekent ook dat medewerkers hun creativiteit inzetten om er hier iets moois van te maken. Zij komen met ideeën en ik zorg ervoor dat ze die ook kunnen uitvoeren. Een erg prettige wisselwerking." 

 

Andrea Rietmeijer - Verzorgende, Berkhout

Andrea Rietmeijer - Verzorgende, Berkhout

"'Kind waar was je nou' zei ze. Dan wordt je ego wel gestreeld.

"Onlangs kwam ik terug van twee weken vakantie. Kwam een bewoonster opgewonden op me af en zei: 'Kind waar was je nou al die tijd'. Kijk, dan wordt m'n ego gestreeld. Je merkt dan echt dat je een hechte band hebt met de mensen. Een andere mevrouw leeft weer helemaal mee met m'n thuissituatie. M'n man heeft een bollenbedrijf en zij vraagt regelmatig hoe het met de zaak gaat en of de bloemen nog wel wat opleveren. Of dat ik nog iets leuks heb gedaan. Hoe is het met die en die of ben je al oma? Zo tonen we over en weer interesse in elkaars leven. Dat maakt het werk zo mooi."

"Als 16 jarige ben ik begonnen bij Berkhout als vakantiehulp in het restaurant. Ik vond het al direct helemaal geweldig. Later heb ik wel de opleiding gevolgd maar ben er tussenuit geweest in verband met mijn gezin. Ik ben in totaal tien jaar bij Berkhout weggeweest en via de thuiszorg toch weer terug gekomen als uitzendkracht. Ik kwam in eerste instantie om iemand voor drie maanden te vervangen in Berkhout maar de liefde voor Berkhout en bekende collega's zat zo diep dat ik kon en mocht blijven. Ik heb nog steeds geen spijt want ik ben nu ook zorgbegeleider van een aantal bewoners nou als dat niet leuk en dankbaar is dan weet ik het niet meer!"

 "Als verzorgende in Berkhout hou ik me bezig met het wassen, aankleden, toedienen van medicatie en het verzorgen van lichte wonden. Het hele plaatje van de zorg spreekt me daarbij aan. Het begint al 's morgens als iemand in bed ligt. Ik zorg er dan voor dat iemand er weer fris en fruitig bij ligt. In de toekomst zou ik het liefst leerlingen willen begeleiden want ik had vroeger zelf een ontzettend lieve begeleidster. Dat zou ik nu ook wel willen doen. Uitleggen hoe en wat en dat er veel geduld komt kijken bij de zorg. Dat is voor mezelf ook een soort controle om te kijken of ik alles nog wel goed weet."

Mark Schenk - Planner, Mariënhaven

Mark Schenk - Planner, Mariënhaven

'Het is hier soms net alsof je door een dorp loopt.'

"Voorheen werkte ik bij een uitzendbureau, dat ook gespecialiseerd is in de zorg. Dat was een kantoorbaan, nu werk ik hier in een echte zorgomgeving en krijg ik ook te maken met de bewoners. Dat is fijn want dan weet je voor wie je eigenlijk werkt. Toch is het wel even wennen, vooral de groetcultuur. Op kantoor groet je elkaar hooguit één keer per dag maar hier groeten de bewoners je de hele dag door. En dat kun je beter niet overslaan. Laatst liep ik met m'n hoofd vol planningen wat verstrooid door de gang en vergat ik een bewoner te groeten. Nou, dat heb ik geweten. Vanaf het einde van de gang riep hij met toe: 'Ook goedemiddag, hè!'. Ik groet nu elke keer als ik hem tegenkom. Het is hier soms net alsof je door een dorp loopt, zo persoonlijk gaan de mensen met elkaar om."

"Het plannen van de zorgbezetting is constant puzzelen. Aan het begin van de dag denk je dat alles goed gaat maar met twee ziekmeldingen ligt alles weer overhoop en kun je weer helemaal opnieuw gaan plannen. Want alles heeft met alles te maken. Als je persoon A hebt geregeld voor die dienst, dan moet persoon B op een andere dienst en C moet dat weer anders ingepland worden. Valt er een tussenuit dan krijg je een domino-effect. Dat maakt het werk juist zo dynamisch. Je bent de hele tijd aan het schakelen met medewerkers. Het geeft echt een kick als het dan allemaal toch weer lukt."

"Je kunt werk en privé hier goed combineren, onder andere met flexibele uren. Dat is vaak wel een uitdaging voor de planning maar dankzij de meewerkende instelling van de meeste mensen komen we er toch meestal wel uit. In het team is er altijd onderling overleg en zijn er ruilingen mogelijk. We hebben van te voren eerlijke en duidelijke afspraken gemaakt om te voorkomen dat je een collega in de steek laat. Want van een ruiling moeten twee mensen blij worden. Daarnaast willen we ook voorkomen dat bewoners teveel met verschillende medewerkers te maken krijgen. Anders wordt het te onrustig en onpersoonlijk voor ze."

 

Karin Strübbe - Directeur Wonen met zorg

Karin Strübbe - Directeur Wonen met zorg

‘Ze kwam nog regelmatig een kopje koffie bij ons drinken. Om af te kicken zei ze.'

"Ik ben er sinds maart 2011 bij gekomen als directeur Wonen met zorg. Daarvoor heb ik diverse leidinggevende functies in de zorg gehad in Amsterdam, Haarlem en Velsen. Wat me hier opvalt is de zeer open, spontane sfeer. In deze omgeving lijkt hard werken en een optimistische instelling cultuurgoed. De medewerkers doen er onderling veel aan om een goede werksfeer op te bouwen. Dat komt de algehele sfeer in de huizen ook ten goede. De bewoners merken het echt als iedereen er met plezier werkt."

"Zorg betekent bij ons dat we veel persoonlijke aandacht besteden aan dat laatste stukje van iemands leven. We willen dat onze cliënten zoveel mogelijk in verbinding blijven met de maatschappij. Dat proberen we zo creatief mogelijk in te vullen. Uiteraard is er een protocol en een zorgplan maar het is absoluut een uitdaging om daarbinnen zoveel mogelijk te bereiken voor de cliënten."

"Mijn werkplek is in Wijckerslooth, daar zie ik elke dag het resultaat van onze inspanningen. De sfeer is hier bijzonder prettig. Dat horen we niet alleen van de bewoners maar ook van hun familie. Zo was er laatst een mevrouw, de dochter van een pas overleden bewoner bij wie zij vaak langskwam. Ze kwam naar me toe en zei ‘mag ik u hartelijk danken voor de goede zorg die u aan mijn moeder heeft besteed?' Ik zei dat alle eer aan het team toekwam maar die had ze al uitvoerig bedankt. Ze vond de zorg erg goed en de persoonlijke aandacht van de mensen bijzonder prettig. Zo'n uitzonderlijk goede afdeling, ze heeft ons huis zelfs in Rotterdam aangeprezen. Af en toe komt ze nog terug voor een kopje koffie in ons restaurant. Om af te kicken zei ze. Die dankbaarheid vind ik hartverwarmend. Daar doen we het met z'n allen voor."

Heidy 't Jong - Waarnemend Teammanager, Bernardus

Heidy 't Jong - Waarnemend Teammanager, Bernardus

"Je kunt hier nog echt een verschil maken."

"Om tot praktische oplossingen te komen, staan we open voor suggesties van medewerkers. Dat is ook het mooie van Marente, er wordt geluisterd naar de mensen die het doen. De ideeën die daaruit voortkomen kunnen breed ingezet worden. Op die manier kunnen we dagelijkse problemen voor alle afdelingen oplossen. Met jouw inbreng kun je hier nog echt een verschil maken."

"Hoe kunnen we onze zorg nog beter maken? Het is duidelijk dat extra handen aan het bed budgettair lastig zal worden. We moeten dus kijken naar manieren waarop we de zorg slimmer kunnen inrichten. Ikzelf denk dat het beschikbaar stellen van hulpmiddelen zoals tilliften en andere kleine hulpmiddelen een belangrijke zet zal zijn. Daarmee maken we het werk makkelijker, aangenamer en kunnen we meer in minder tijd doen."

"Werken op de revalidatie afdeling is sowieso leuk. Je ziet mensen in een rolstoel binnenkomen en een tijdje later de deur uitwandelen. Daar krijg ik veel voldoening van. Ik zorg voor het reilen en zeilen op de afdeling en regel zaken rondom het team, de EVV's en de cliënten. Elke dag weer anders. Ik heb veel te maken met personeel, ziekteverzuim. Maar ook gewoon dingen doen die ik altijd al deed. Naast teammanagement spring ik bij waar nodig. Vind ik ook prettig, want het zorgen blijft altijd in je zitten ."

Margreet van Beelen - Medewerker Verpleging niveau 2, De Wilbert

Margreet van Beelen - Medewerker Verpleging niveau 2, De Wilbert

"Ik vind het mooi als ouderen het gevoel krijgen dat het allemaal toch nog de moeite waard is."

"Een mevrouw die hier revalideerde zat er helemaal doorheen. Ze was heel verdrietig en had er helemaal geen zin meer in. Ze wist ook niet meer wat ze nou eigenlijk wilde en vond zichzelf alleen maar een last voor anderen. Daar heb ik lang mee gepraat en uiteindelijk is ze toch uit die dip gekomen. Ze vond het heel fijn dat er nog mensen waren die haar wilde helpen. 'Ik ga er weer voor' zei ze zelfs. Kijk, dat vind ik nou mooi aan m'n werk, als ouderen het gevoel krijgen dat het allemaal toch nog de moeite waard is. Ze is inmiddels naar huis en we hoorden dat het erg goed met haar gaat."

"Veel ouderen kunnen zichzelf niet meer wassen en aankleden. Dat vinden ze heel erg. Ze zijn gewend om zichzelf in alle opzichten te kunnen redden en nu zijn ze opeens overgeleverd aan een 19e jarige snotneus zoals ik. Ik kan me het heel goed voorstellen dat het vervelend is als iemand anders aan je lichaam zit. In het begin vinden de meeste ouderen dit erg moeilijk, maar naar verloop van tijd leggen ze zich daar wel bij neer."

"Ik heb de opleiding helpende niveau 2 gevolgd. Dit jaar wil ik doorstromen naar niveau 3. Dat biedt Marente me. Ik ben zelf naar m'n leidinggevende gegaan om te vragen naar de mogelijkheden en kreeg direct te horen dat ik in september aan de slag kon voor niveau 3. Werken en leren is wel pittig, je gaat één dag in de week naar school en je moet ook veel thuis leren. Op je werk maak je opdrachten en doe je praktijkdingen zoals spuiten geven en zorgplannen maken. Je moet het allemaal goed plannen maar je weet wel direct waar je het voor doet."

Frank van den Bogaard - Teamleider BEEC

Frank van den Bogaard - Teamleider BEEC

"Als alles goed op elkaar is afgestemd, kunnen we de beste zorg bieden."

"Ik vlieg heen en weer tussen drie huizen. Het leukste vind ik de sfeer van de huizen. Telkens als ik ergens kom merk ik dat iedereen elkaar groet en vriendelijk is. Bewoners en medewerkers. Ik werk in Bernardus, De Wilbert en Jeroen. Dat is soms hectisch maar het geeft wel een hoop voldoening als ik merk dat alles en iedereen goed op elkaar is afgestemd. Dat is voor een groot deel ook mijn taak."

"Als teammanager Behandel en Expertise Centrum (BEEC) geef ik leiding aan behandelaars zoals artsen, fysiotherapeuten,ergotherapeuten,maatschappelijk werkers, psychologen en logopedisten. Daarnaast heb ik een enthousiast team van verpleegkundigen en laboranten. Ik zorg ervoor dat ze zo goed mogelijk op elkaar en op de zorg zijn afgestemd zodat we de beste zorg kunnen bieden. Dat doen wij onder andere door de behandelaars in te delen in vakgroepen ,waardoor ze hun kennis goed kunnen delen en innovatie gezamenlijk kunnen doorvoeren. Behandelaars worden dan ook regelmatig bijgeschoold en houden nieuwe ontwikkelingen nauwlettend bij. "

"Ik ben nu o.a. bezig met een groot project om het uitschrijven van medicatie te automatiseren. Elke verandering is daarbij allesomvattend. Wat voor het ene vakgebied geldt, is bij het andere weer heel anders. Dus als je ergens iets aanpast heeft dat direct gevolgen op een andere plek in de organisatie of de zorgverlening. Dat maakt het werk zeer uitdagend. We werken voortdurend aan het verbeteren van de kwaliteit en de efficiency van onze zorg. Daarbij staat de cliënt altijd centraal."

Iris van der Heul - Geestelijk verzorger, Regio Oegstgeest

Iris van der Heul - Geestelijk verzorger, Regio Oegstgeest

"Ik doe dit werk vanuit de overtuiging dat iedereen er toe doet."

"Mensen met dementie zijn soms wat naar binnen gekeerd. Contact maken is niet meer vanzelfsprekend. Maar je maakt wel eens bijzondere dingen mee. Zo hadden we laatst een  viering op de afdeling. Mensen van deze afdeling kunnen vaak niet meer dan kerkdienst in de kapel, dus verzorgen we een viering op de afdeling. Omdat verbaal contact moeilijk is proberen we op andere manieren contact tot stand te brengen en de spiritualiteit van mensen aan te spreken. Ik heb soms het gevoel dat mensen met dementie in zichzelf verdwalen, zoeken op een donkere zolder naar herkenningspunten of herinneringen. En soms lijkt het alsof het licht daar even aangaat. Ik had laatst een buste van Jezus meegenomen, een 'Heilig Hart Beeld'. Bewoners raakten het aan en dat raakte weer aan een herinnering. Opeens was dat contact er en leek het alsof het licht op die zolder aanging. Misschien maar een moment maar het voelt wel bijzonder."

"Mensen die aan  het einde van hun leven komen willen graag de balans opmaken. Daarbij rijzen vragen naar de zin van dat leven. In een verzorging- of verpleeghuis is er soms wel erg veel tijd om daar over na te denken. Dan ga ik over die vragen in gesprek. Niet dat ik hun vragen kan beantwoorden maar ik kan de achterliggende gedachte van de vragen wel bespreekbaar maken. Dat kan soms rust geven, bijvoorbeeld wanneer mensen met een schuldgevoel rondlopen. Het geeft een bevrijding om daar met een geestelijk  verzorger over te praten. Ik ben toch een soort passant die je niet zal veroordelen of er later op terugkomt. Dat voelt veilig, 'welzijn' is dan ook ons hoofddoel. Wij zijn er voor de 'trage vragen', wij kunnen daar tijd voor maken."

"Mijn collega en ik proberen er te zijn voor iedereen, al is dat natuurlijk moeilijk. Geestelijk verzorging is meer dan individuele gesprekken, al zijn die heel belangrijk. We hebben ook groepsbijeenkomsten, vieringen en soms contact met de familie. We werken samen met andere disciplines en samen proberen we bewoners zich zo goed mogelijk te laten voelen."

"Ik doe dit werk vanuit de overtuiging dat iedereen er toe doet. De gesloten afdeling met dementerende ouderen vind ik een grote uitdaging, maar iedereen met zo'n lang leven achter zich is boeiend en de moeite waard om naar te luisteren. Het is een voorrecht om, hoewel soms erg bescheiden, mensen die een soms heel zwaar leven hebben gehad te mogen bemoedigen, er voor hen te mogen zijn. Daar doe ik mijn best voor."

 

Conny van der Poel - Verzorgende Oproepbasis Jeroen, Noordwijk

Conny van der Poel - Verzorgende Oproepbasis Jeroen, Noordwijk

"Met een beetje humor kun je een hoop bereiken."

"Een mevrouw was eens nogal buiig tijdens Moederdag. We hadden een mooie grote stoel voor haar gemaakt met een soort boa eromheen gedrapeerd. Daar kon ze op zitten. Om haar weer een beetje vrolijk te maken heb ik de boa op haar hoofd gedaan, als een soort hoedje. Daar hebben we een foto van gemaakt en toen ze die zag lag ze helemaal dubbel. Weg buiigheid. Met een beetje humor kun je een hoop bereiken bij dementerende ouderen."

"Ik werk op oproepbasis met een 0-urencontract en dat betekent dat de planner medewerkers voor een maand inroostert. Waar gaten vallen, daar kom ik aan te pas. Ook als medewerkers uitvallen door een griepje, wordt ik gevraagd. Vind ik helemaal geweldig. Want het geeft een gevoel van 'vrijheid blijheid' terwijl er toch altijd wel genoeg uren zijn. Eerder teveel dan te weinig. Dat onverwachte maakt het werk juist zo leuk."

"Bij Jeroen klikte het vanaf dag één aan alle kanten. Ik voelde me als een vis in het water. We hebben hier een geweldig team en ik ga met veel plezier naar m'n werk. Werken met dementerende ouderen is ook super. Je kunt een lolletje maken, gek doen, een arm om iemand heenslaan om er een leuke stemming van te maken. Al krijg je maar één glimlach van één demente oudere. Als ze door mij vrolijk worden dan ben ik helemaal blij. Dementerende ouderen moet je vooral veel persoonlijke aandacht schenken. Je moet goed kijken hoe iemand in elkaar steekt en hoe je ermee overweg kunt gaan."

 

Pauline van der Voorn - Zorgbegeleider/EVV-er, Mariënhaven

Pauline van der Voorn - Zorgbegeleider/EVV-er, Mariënhaven

"'Eigenlijk wel heel gezellig hier', zei ze. Dan hebben we het toch goed gedaan."

"Licht dementerenden zijn soms ook blij om bij ons te verblijven. Dan valt er toch een last van hun schouders af. Veel verplichtingen vallen weg zoals zorgen voor eten, huishouden. Een mevrouw die hier een tijdje moest bijkomen omdat het thuis niet meer ging zei, toen er een plaats voor haar was gevonden in een verzorgingshuis in haar eigen woonplaats: "Eigenlijk wel heel gezellig hier, jammer dat is weg ga, ik zal jullie zeker missen." Dan hebben we het toch goed gedaan. Het is hier ook stukken huiselijker dan in een ziekenhuis. Voor dementerende ouderen is dat heel belangrijk."

"Wanneer dementerende ouderen geopereerd worden dan kunnen ze vaak niet direct naar huis. Ze kunnen ook niet lang in het ziekenhuis blijven. Dus komen ze op onze transitieafdeling. Hier kunnen ze op hun gemak herstellen en weer de draad oppikken voordat ze naar huis gaan of elders gaan wonen. Daarnaast zijn we ook een noodopvang voor gedwongen opname bijvoorbeeld als dementerende ouderen een gevaar voor zichzelf of hun omgeving vormen. Dit kan een hele hectische situatie zijn. Je weet nooit wie er binnen komt. Of zo iemand agressief is of onberekenbaar. Dat maakt het werk ook heel dynamisch."

"Voor de familie is zo'n opname ook heel moeilijk. Zij belanden ook maar in zo'n situatie en zijn vaak ten einde raad. Als dementie geconstateerd wordt, proberen familieleden meestal zoveel mogelijk dag en nacht aanwezig te zijn. Maar dat houdt een keer op. Voor de een is het anders dan voor de ander. Vooral als de kinderen ver weg wonen is het bijna niet meer te doen om met een druk bestaan ook nog voor je ouders te zorgen. Ze zijn dan ook blij dat er een plekje is waar hun vader of moeder goed wordt opgevangen. Ik zeg altijd: 'Wij kunnen nooit zo goed zorgen als een familielid, maar wel 24 uur per dag, 7 dagen per week.' Ook 's nachts moet je erbij zijn. Zeker met mensen die plotseling zijn opgenomen. Ze kunnen erg onrustig zijn en daar moet je geduldig mee omgaan. Zo bouw je ook een persoonlijke band met de cliënten op wat het werk helemaal mooi maakt."

Marlies van Iterson - Verzorgende niveau 3 IG, Bernardus

Marlies van Iterson - Verzorgende niveau 3 IG, Bernardus

"Als je benadrukt wat wel kan, kom je al een heel eind."

"Het mooie van revalidatie is dat je mensen beter kan maken, ook al zien ze daar zelf helemaal geen heil meer in. Vooral ouderen denken dat het toch niet meer lukt. Maar dan probeer ik ze op een leuke manier aan te sporen om een bepaalde handeling te doen. Een mevrouw heb ik geholpen door gewoon te zeggen 'Kom op dat doen we effe want je kunt het.' Ze deed de handeling, merkte dat het lukte en ze was helemaal opgelucht. Ik motiveer cliënten door te benadrukken wat wel kan, niet wat niet kan. Dan kom je al een heel eind."

"Op de revalidatieafdeling krijgen we diverse cliënten zoals mensen met een hersenbloeding of herseninfarct. Niet alleen ouderen komen hier, soms ook wel jongere mensen. Zoals laatst een mevrouw van 43 jaar. Heftig hoor, het is dan echt mijn ding om zo iemand er weer bovenop te helpen. Heel mooi als zo'n mevrouw uiteindelijk weer terug kan naar haar man en kinderen."

"Een hersenbloeding heeft echt een enorme impact op iemands leven. Je bent gewend om bijvoorbeeld je linkerarm altijd te gebruiken, als dat dan niet meer kan is dat een onvoorstelbare teleurstelling voor veel mensen met alle emotionele situaties van dien. Neerslachtigheid, opgeven en chagrijn. Maar het is een hele overwinning op jezelf als het dan toch lukt. Ook voor ons."

Marja van Raay-Rombout - Woonzorgbegeleider Rozenpad, Voorhout

Marja van Raay-Rombout - Woonzorgbegeleider Rozenpad, Voorhout

"Ze glimlachte. Dan weet je dat je het goed hebt gedaan."

"Het kleinschalige Rozenpad bevalt me uitstekend. Het is heel persoonlijk en je leert de mensen goed kennen. Dat is belangrijk want er komt een moment dat dementerende ouderen niet meer in staat zijn om zelf aan te geven wat ze willen. Dan moet je voor hen denken en beslissen wat ze eten en wat ze doen. De enige reactie is dan een glimlach. Laatst was het mooi weer en zette ik een van de bewoners buiten in een stoel, onder een parasolletje omdat ik wist dat ze daarvan hield. Ze glimlachte. En dan weet je dat je het goed hebt gedaan. Dat geeft een heel dankbaar gevoel."

"Ik werk al zo'n vijf jaar met dezelfde mensen in ons huis en help ze met de dagelijkse dingen zoals opstaan, wassen, activiteiten en ik verzorg de maaltijden. Soms helpen ze me daarbij. Soms komen familieleden langs om een eindje met een bewoner te wandelen. We willen de bewoners zolang mogelijk een menswaardig bestaan bieden. En dat lukt het beste in een kleinschalige opzet zodat je veel tijd aan de bewoners kunt besteden."

"Iedereen heeft zo z'n eigen aanpak. Een meneer werd bijvoorbeeld opeens heel boos. Ik kwam bij hem zitten en maakte een praatje met hem en verzorgde zijn nagels en handen, daarna was hij weer rustig. Dat soort dingen ontdek je als vijf jaar bij dezelfde mensen bent. Vaak heb je ze meegemaakt toen ze nog konden lopen en gaandeweg kunnen ze steeds minder. Je hebt echt een band met de bewoners. Het is eigenlijk mijn tweede gezin. Toen ik nog fulltime werkte kocht ik vaak twee bosjes bloemen, één voor thuis en één voor het huis."

 

Corine Verhoef - Ziekenverzorger De Wilbert, Katwijk

Corine Verhoef - Ziekenverzorger De Wilbert, Katwijk

"De liefde die je van ze ontvangt is heel puur."

"Dementerende ouderen zijn helemaal zichzelf en heel erg eerlijk. Ze zeggen altijd de waarheid. De liefde die je van ze ontvangt is echt bijzonder en puur. Zo ging ik eens met vakantie en vertelde dat tegen een jong dementerende man hier. Ik vroeg 'zal je me missen?' en hij barstte spontaan in huilen uit. Toen ik weer terug was had hij een grote glimlach op z'n gezicht. Kijk, daar doe je het voor."

"Ik werk als ziekenverzorgende met psychogeriatrische patiënten, dementerende ouderen. Ik vind het heel belangrijk dat we er voor deze mensen zijn. Want ze hebben ons ook zo hard nodig. Dat merk je want je krijgt een hoop liefde van ze uit dankbaarheid voor onze zorg. En dat geef ik graag terug. Bijvoorbeeld door gewoon even een aai over de bol te geven. Dan fleuren ze weer helemaal op. "

"Als oudste ziekenverzorger neem ik waar op de afdeling tijdens avonddiensten of als anderen vrij zijn en heb ik leerlingen onder mijn hoede. Ik heb voorheen ook in de thuiszorg gewerkt maar intramuraal vind ik toch leuker. Dan werk je in teamverband en kun je overleggen met collega's. Nu werk ik anderhalf jaar bij De Wilbert. Hier ben ik ook begonnen tijdens m'n opleiding, dus het is voor mij een beetje terug naar mijn roots. Ik voel me dan ook helemaal thuis." 

 

Gerry Zoet - Kwaliteitsverpleegkundige

Gerry Zoet - Kwaliteitsverpleegkundige

"Iedereen weet dat, als je in de zorg werkt, de grootste aandacht uitgaat naar de bewoner"

Na 8 jaar gewerkt te hebben als Teammanager heb ik de overstap gemaakt naar  de functie van Kwaliteitsverpleegkundige. Marente wil medewerkers ondersteuning bieden bij verbeteringen en ontwikkelingen binnen de zorg.

Op het ogenblik zijn er verschillende onderwerpen die uitgelicht worden o.a. een nieuw zorgdossier, medicatiebeleid, afbouw van vrijheidsbeperkende maatregelingen en hygiëne. Als Kwaliteitsverpleegkundige ga ik met de Eerste Verantwoordelijke Verzorgende en Teammanager aan de slag om de nieuwe ontwikkelingen zo goed mogelijk te implementeren en te borgen.

Iedereen weet dat, als je in de zorg werkt, de grootste aandacht uitgaat naar de bewoner. Maar om die zorg met elkaar goed te kunnen geven heb je onder andere een zorgdossier nodig waarin multidisciplinair gewerkt wordt, heb je een zorgleefplan nodig die samen met de bewoner of diens vertegenwoordiger is opgesteld. Dan heb je inzicht nodig in de risico's die de bewoner loopt en de wensen die de bewoner heeft om onze Hoogstpersoonlijke zorg te kunnen waarborgen.

Meestal kregen Verzorgenden een scholing gericht op het nieuwe onderwerp en dan moest men het in de praktijk weer zelf uitzoeken. Mijn taak is om te ondersteunen bij de uitvoering. We plannen  tijd in om bijv. een zorgleefplan uit te werken, ik ondersteun de Verzorgende met het formuleren van doelen en kritisch te kijken naar de geboden zorg; gaat deze zorg echt uit van de bewoner.

Verder houdt mijn functie in dat ik kritisch kijk naar de uitvoering van taken, waar kan het verbeterd worden, waar is extra ondersteuning nodig, wat kan anders georganiseerd worden, hierbij adviseer ik en werk ik samen met de Teammanagers en Managers Wonen met Zorg.

Binnen Marente en zijn rechtsvoorgangers  is dit nu mijn vierde functie, wat aangeeft dat Marente mogelijkheden geeft om je op een ander gebied te ontwikkelen. Ik ben begonnen als Wijkverpleegkundige daarna, na mijn opleiding als docent Verpleegkunde en management  opleiding,  gewerkt als Teammanager voor de praktijkopleiders om vervolgens Teammanager op een verpleegunit met psychogeriatrische bewoners te worden. En nu dus weer een nieuwe uitdaging in de functie van Kwaliteitsverpleegkundige.

Wil Zuyderduyn - Verzorgende niveau 3IG, Mariëngaerde

Wil Zuyderduyn - Verzorgende niveau 3IG, Mariëngaerde

"De dynamiek van de nacht maakt het bijzonder."

"Het belgedrag 's nachts is de laatste jaren veranderd. Waar bewoners vroeger uit nood belden, doen ze het nu om te kijken of je er nog wel bent. Als ik dan langskom waarderen ze dat enorm, soms bieden ze me zelfs een bonbonnetje of een dropje aan. Heel lief. In de nachtdienst maak je een hoop mee. Zo kwam een tijdje geleden een mevrouw om half vijf naar beneden om haar hondje uit te laten. Dat kan, al moet ik haar wel goed in de gaten houden. Die dynamiek van de nacht maakt het werk juist zo bijzonder."

"De nachtdienst is helemaal mijn baan. Ik ben geen bureaumens en moet lekker bezig zijn. Meestal ben ik aan het lopen op de afdeling en probeer het de cliënten zo aangenaam mogelijk te maken. Ze zijn grotendeels zelfstandig maar hebben 's nachts wel hulp nodig. Bijvoorbeeld met naar de wc gaan of als iemand is gevallen. Maar ook als ze om een praatje verlegen zitten. Dan kom ik aan het bed zitten en luister ik naar wat ze dwarszit. Dat kan van alles zijn, problemen overdag of wanneer het oud-zijn ze zwaar valt. Omdat ik zes nachten achter elkaar werk, ben ik een vertrouwd gezicht voor ze en kunnen ze alles aan me kwijt. Ik weet inmiddels ook alles over hun kinderen en kleinkinderen, zo'n persoonlijke relatie heb ik al."

"Omdat ouderen steeds langer thuisblijven komen ze hier als het echt niet meer anders kan. Daarom zijn de ouderen geestelijk en lichamelijk in een slechtere staat dan vroeger en is het zorg zwaartepakket best fors. Toch zijn ze nog behoorlijk goed bij de tijd. En er wordt ook veel samen gedaan. Zo hebben we groepjes cliënten die erop uit trekken om gezellig met elkaar te winkelen in het dorp. Je kunt hier op een hele leuke manier oud worden."