Isabelle Bij -

Isabelle Bij - "Door mijn vrijwilligerswerk doe ik werkervaring op"

Vrolijk, humoristisch en sociaal. Deze drie eigenschappen karakteriseren Isabelle Bij het best. De 23-jarige Isabelle heeft een opgeruimd karakter. Naast haar parttime baan, werkt ze twee dagen als vrijwilliger op de communicatieafdeling van Marente.

Werkervaring opdoen
‘Ik werk drie dagen bij Stichting Move als projectcoördinator. Naast mijn werk zat ik eigenlijk gewoon thuis. Dat vond ik maar niks; of ik ging de stad in, of ik deed het huishouden. Ik wilde werkervaring opdoen in plaats van thuiszitten. Mijn schoonzus zag een oproepje in de WIJ dat er communicatievrijwilligers gezocht werden, zodoende ben ik hier terecht gekomen. Ik hou mij bezig met alles omtrent communicatie. Van het plaatsen van nieuwsberichten op de website, tot het strategisch meedenken met de communicatieadviseurs."

Bezig Bijtje
De agenda van Isabelle is behoorlijk vol. "Naast mijn parttimebaan en vrijwilligerswerk, voetbal ik. Op zaterdag speel ik wedstrijden en op dinsdag en donderdag train ik. Ik heb ook een egeltje die om de nodige zorg vraagt. Hij heet Boudewijn en hij is heel lief!"

 

Willy Blom -

Willy Blom - "Bewoners die nauwelijks praten, worden in het Herinneringsmuseum ineens spraakzaam"

Bewoners die nauwelijks praten, worden ineens spraakzaam
Willy werkt al vanaf 1985 als vrijwilliger op verschillende locaties van Marente. ‘Ooit ben ik met violist Joop Jansen begonnen met zingen in de entreeruimte van Van Wijckerslooth. Zo is mijn vrijwilligerswerk geboren. Later heb ik samen met het ‘Ensemble Musica' een aantal maal in Van Wijckerslooth opgetreden, heerlijk was dat! We traden in heel Nederland op en zelfs in Hongarije! Aan de optredens in Van Wijckerslooth heb ik goede herinneringen. De zaal zat iedere keer weer vol, geweldig!' Doordat Willy regelmatig voor optredens bij Marente was, ging ze al snel helpen met serveren en bardiensten. ‘En toen mijn vader in Van Wijckerslooth kwam wonen, werd ik mantelzorger en hielp ik af en toe op de afdeling mee.'

Verboden af te blijven
Sinds 2012 is Willy vrijwilliger in het Herinneringsmuseum in Rustenborch. ‘Ouderen kunnen hier herinneringen ophalen en elkaar ontmoeten en jongeren kunnen juist zien hoe mensen vroeger leefden.' Het museum wordt volledig door vrijwilligers gerund en is zes dagen in de week geopend. Willy vindt de reacties van bewoners geweldig. ‘Er is veel herkenning, veel bezoekers zijn enthousiast omdat ze bepaalde spullen vroeger ook hadden. Bezoekers willen de spullen aanraken, open maken of er even aan ruiken. Het museum roept herinneringen op en stimuleert de zintuigen. Bewoners die nauwelijks praten, worden in het museum ineens spraakzaam. Dat is toch prachtig? Telkens komen weer verhalen los. Soms heel helder, soms onsamenhangend, maar dat maakt niet uit. Het is altijd mooi om te horen. Het oude Bruynzeel-keukentje met allerlei attributen doet ook veel stof opwaaien. In het oude ledikant willen zij wel graag ‘een uiltje knappen'. De ‘pluche moffen' zijn lekker warm en de geur van het flesje 4711 is nog steeds héérlijk. En soms wil iemand het oude harmonium bespelen. Oude tijdschriften, kranten uit 1939, het is allemaal aanwezig. Erg leuk is het koffie en thee-hoekje met het bordje: Verboden af te blijven', vertelt ze lachend.

Mensen laten zijn, wie ze zijn
‘Het Herinneringsmuseum is voor velen een genot voor de zintuigen. Het museum helpt om mensen te laten zijn, wie ze zijn; om mensen in hun waarde te laten. Persoonlijk vind ik het daarnaast ook interessant én belangrijk om in het museum allerlei informatie uit te blijven wisselen met ouderen en te leren van elkaar.'

 

Jordy Dallas -

Jordy Dallas - "Ik help de bewoners tijdens spelletjesavonden"

Al sinds zijn achtste helpt hij in het bruin café Het Binnenhof van Bernardus en onderneemt hij activiteiten met zijn oma. De 16-jarige Jordy Dallas is de allerjongste vrijwilliger van Bernardus. Na acht jaar junior vrijwilliger te zijn geweest, tekende Jordy afgelopen zomer zijn officiële vrijwilligersovereenkomst.

Lekker chillen
Jordy helpt een paar maal per week tijdens spelletjesavonden. ‘Ook organiseer ik samen met mijn oma die in Bernardus woont, diverse activiteiten voor bewoners', voegt hij eraan toe. ‘Ik zit in de examenklas van de KTS afdeling Elektrotechniek. Verder vind ik het gezellig om met vrienden bijvoorbeeld een kampvuurtje maken en daar dan lekker te chillen.'

Gerrit Roos -

Gerrit Roos -

Alweer twaalf jaar is Gerrit Roos (67) vrijwilliger in Mariënhaven, Mariëngaerde en Bernardus. Gerrit is sportief en een echte bezige bij. ‘Vroeger voetbalde ik veel en lange tijd ben ik coach geweest van een G-team. Tegenwoordig wandel ik graag: afgelopen jaar heb ik voor de zevende keer de Vierdaagse van Nijmegen gelopen, fantastisch! Daarnaast zing ik bij het kerkkoor ‘de Lofstem' in Sassenheim.'

Genieten op de duofiets
‘Als vrijwilliger rijd ik vooral in de rolstoelbussen van Mariënhaven, Mariëngaerde en Bernardus. Ik ben vrijwilliger geworden bij Marente omdat ik graag anderen wil helpen. Met name mensen met dementie: deze groep ouderen is afhankelijk van professionele zorg, familie en ook van vrijwilligers. Van oorsprong ben ik een metselaar in de bouw en ik ben op een gegeven moment bij de onderhoudsdienst van de gemeente Oegstgeest gaan werken, Zodoende ben ik nu ook de technische man voor de duofiets van de stichting Fietsmaatjes in Warmond. Samen met cliënten maak ik op de duofiets zelf ook drie keer per week een mooie rit in onze prachtige regio.' Zo blijft deze sportieve vrijwilliger zelf ook lekker in beweging.

 

 

Frits Sieren -

Frits Sieren - "Door mijn vrijwilligerswerk kan ik mijn hobby voortzetten en anderen helpen"

Frits Sieren (67) werkt al vijf jaar als vrijwilliger bij het computerplein van Bernardus. "Ik ben met mijn 60e met pensioen gegaan. Ik heb eerst twee jaar bij het computerplein van Schutse vrijwilligerswerk gedaan, maar dat werd opgeheven in verband met renovatie. Alle computers zijn toen naar Bernardus gegaan en ik ben meegegaan."

Het computerplein
"Vijf vrijwilligers runnen het computerplein. Ik ben er vrijdagochtend van 10 tot 12 uur, maar ik kom ook vaak op dinsdag om mijn collega te ondersteunen. Hij kan zich dan focussen op een bewoner die meer begeleiding nodig heeft."

Hobby voortzetten
"Ik heb 40 jaar als IT-er gewerkt. Mijn werk was mijn hobby. Door het vrijwilligerswerk kan ik mijn hobby voortzetten en anderen helpen. Dit betreft het versturen van e-mails of foto's laten zien, maar spelletjes doen of muziek luisteren behoren ook tot de mogelijkheden. Het fijne van vrijwilligerswerk is dat je meteen onder de mensen bent."

De bewoners helpen
"Ik vind het belangrijk om ouderen te helpen. Ik ben de volgende oudere, maar ik ben benieuwd wie mij helpt. Je ziet tegenwoordig vaak dat het ieder voor zich is. Ik ben nog van de oude stempel. Het helpen van de bewoners is erg leuk. De verwarring van bewoners die niet weten hoe een computer werkt, vind ik grappig om te zien."

 

 

Trynette van Duijn -

Trynette van Duijn - "Ik help de bewoners bij het ontbijten"

Trynette van Duijn werkt als vrijwilliger bij Bernardus op de afdeling Dever. "Ik help de bewoners bij het ontbijten. Om half acht begin ik met het klaarmaken van het ontbijt. Soms komt er dan al een bewoner, dan ga ik daar even bij zitten voor een praatje."

Steentje bijdragen
Trynette is vrijwilligerswerk gaan doen omdat er zoveel ouderen vereenzamen. Ze wilde haar steentje bijdragen om dit tegen te gaan. "Na een zoektocht op de website van Marente kwam ik bij Bernardus uit. Ik vind het leuk om met eten te werken, vandaar dat ik bij het ontbijt terecht ben gekomen."

Onder de mensen zijn
In het begin vond Trynette het werken met Alzheimer cliënten wel spannend. "Maar nu geniet ik er echt van. Je bent onder de mensen en hebt leuke gesprekken. En vooral dat contact met mensen spreekt me aan. Na een tijdje leer je de bewoners kennen en weet je wat zij leuk vinden. Daar speel ik dan op in. Ik vind ieder mens de moeite waard en ik vind dat iedereen recht heeft op aandacht en respect."

Een goede leerschool
"Ik ben een enthousiast persoon en ik kan me goed inleven in anderen. Door het doen van vrijwilligerswerk, leer ik ook veel. Bijvoorbeeld het omgaan met diverse persoonlijkheden. Ook heb ik geleerd dat ik niet alles voor iedereen kan oplossen. Ik weet nu ook hoe ik bewoners kan opvrolijken op dagen dat het minder met ze gaat. Als dat lukt dan word ik daar zelf ook vrolijk van!"

 

Leny van Ruiten-Clemens -

Leny van Ruiten-Clemens - "Het belangrijkste vind ik dat er altijd een luisterend oor is voor bewoners"

Al bijna 15 jaar is Leny van Ruiten-Clemens (59) vrijwilliger in Berkhout. ‘Sinds ik gestopt ben met werken, kan ik nog meer tijd doorbrengen met de bewoners. En dat vind ik heel fijn, het is mooi en dankbaar werk.'

Blijf in beweging
Leny heeft altijd veel verschillende sporten beoefend en is nog steeds graag in beweging. ‘Ook als je ouder wordt, is bewegen belangrijk. Extra belangrijk zelfs. Daarom heb ik zo'n vijf jaar geleden samen met collega's een beweegprogramma voor ouderen opgezet. Elke dinsdagmorgen komen twee enthousiaste groepen bewoners bij ons gymmen onder begeleiding van onze fysiotherapeut. Geweldig, toch?' Daarnaast is Leny regelmatig gastvrouw en contactpersoon voor het restaurant van Berkhout en lid van de ontspanningscommissie. ‘Samen met collega's bespreken we te ontplooien activiteiten. Bewoners stellen dat zeer op prijs.' Een volle agenda dus? ‘Ik breng inderdaad aardig wat uurtjes door in en voor Berkhout. Ik heb zelf geen ouders meer en ik vind het geweldig dat ik op deze manier wat kan betekenen voor ouderen. Veel bewoners hebben mijn ouders ook gekend en dat schept natuurlijk een band.'

Elke dag een beetje anders
‘Het belangrijkste vind ik dat er altijd een luisterend oor is voor bewoners. Samen met het team probeer ik er daarnaast voor te zorgen dat elke dag een beetje anders is, door bijvoorbeeld activiteiten te organiseren, zodat er voor bewoners iets te beleven valt. Door omstandigheden kunnen ouderen op een gegeven moment niet meer thuis blijven wonen en da's toch de plek waar je het liefste bent. Daarom vind ik het extra belangrijk om het leven in Berkhout zo aangenaam mogelijk te maken. Ik hoop dan ook dat de bewoners van Berkhout zich thuis voelen.'

Ed Vonk -

Ed Vonk - "Ik ben weer onder de mensen en met de meiden hier is het hartstikke gezellig!"

Ed Vonk (65) verzorgt elke dinsdag en donderdag het ontbijt en de lunch op de afdeling Dever van Bernardus. "Om 7 uur begin ik met koffiezetten en de tafels dekken. Om half acht komt dan de eerste eter. Na het ontbijt kunnen de mensen verschillende activiteiten doen, zoals muziek luisteren of naar de kerk. Ik ga dan afwassen en een beetje rommelen. Om half twaalf dek ik de tafel weer voor de lunch en help ik de bewoners bij het eten."

Niet stilzitten
Toen Ed vijf jaar geleden met pensioen ging, wilde hij niet achter de geraniums gaan zitten. "Mijn vrouw werkt al jaren bij Bernardus. Vijf jaar geleden ging ik na 49 jaar op het land te hebben gewerkt met pensioen, maar ik wilde niet stilzitten. Mijn vrouw stelde toen vrijwilligerswerk bij Bernardus voor. Op het land werkte ik altijd alleen, dus het was wel even wennen toen ik in Bernardus begon. Maar ik ben goed ingewerkt en nu vind ik het heel leuk. Ik ben weer onder de mensen en met de meiden hier is het hartstikke gezellig."

De bewoners leren kennen
"Ik help de bewoners met het eten. Sommige bewoners smeren zelf hun brood, bij andere bewoners doe ik dat. Je leert ze echt kennen en dat is leuk. Het is fijn dat ik hier in een vaste huiskamer werk. De bewoners zijn dankbaar voor het werk dat je doet en de tijd die je ze geeft. ‘Oh ben je er weer', is het dan. Sommigen weten zelfs je naam. Het verzorgen en rustig even met de bewoner gaan zitten spreekt me aan. Ik ben een rustig en sociaal persoon. Ik denk altijd zo van ‘je zal er zelf maar zitten', dan ben je ook blij als je een sneetje brood en een kopje koffie krijgt."